Εκκλησία και Κανιβαλισμός

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ

Leviticus (Λευιτικός)26:29: Και φάγεσθε τας σάρκας των υιών υμών και τας σάρκας των θυγατέρων υμών φάγεσθε.

Δευτερονόμιο 28:53: Και φάγη τα εγγόνια της κοιλίας σου κρέας υιών σου και θυγατέρων σου όσα έδωκεν σοι κύριος ο θεός σου εν τη στεναχώρια σου και εν τη θλίψει σου σε ο εχθρός σου.

Σαμουήλ 15:3: Και νυν πορεύου και πατάξεις τον Αμαλήκ και Ιερίμ και πάντα τα αυτού και ου περιποιήση εξ αυτού και εξολεθρεύσεις αυτόν και αναθεματιείς αυτόν και πάντα τα αυτού και ου φείση απ' αυτού και αποκτενείς από ανδρός και ως γυναικός και από νηπίου έως θηλάζοντος και από μόσχου έως προβάτου και από κάμηλου έως όνου.

Ψαλμός 137:9: Μακάριος όστις πιάση και ρίψη τα νήπια σου επί την πέτραν.

Αγία Κοινωνία: Λάβετε Φάγετε τούτο Εστί το Σώμα μου, Λάβετε Πιείτε τούτο Εστί το Αίμα μου.

ΤΑ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΑ

Τα δισκοπότηρα που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της λειτουργίας για την θεία Κοινωνία, οι Εβραίοι τα αποκαλούν αγγεία, μέσα από τα οποία προσφέρεται βρώμικο υγρό στο είδωλο. Ο Moses Kozzensis, στο Hilkoth Abhodah Zarah (106), εξηγεί: Ο Εβραίος που αγοράζει σπασμένα και παραπεταμένα δισκοπότηρα από τους Goim, δεν πρέπει να τα μεταπουλάει ξανά σ' αυτούς, γιατί οι ιερείς του Βάαλ θα τα χρησιμοποιήσουν στη λατρεία του ειδώλου.

ΤΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Η εκκλησία χρησιμοποιεί το δισκοπότηρο «το άγιο δισκοπότηρο», σε πολλές τελετές όπως στην «αγία κοινωνία» σε μελλοθανάτους, και στην ορκωμοσία κάποιου ιερέα, χρησιμοποιείται δε και σε αποκλειστικές δικές τους μεταλήψεις και τελετές μεταξύ ιερέων, μέσα σε αυτό βάζουν κρασί το οποίο διαβάζεται με επίκληση και βάση αυτής δεν είναι κρασί πλέον αλλά αίμα, το αίμα του Ιησού, το ίδιο κάνουν και με κομμάτια ψωμιού ονομαζόμενα «λειτουργία» τα οποία είναι και αυτά διαβασμένα με επίκληση, μα αυτό δεν είναι πλέον ψωμί αλλά το σώμα ή σάρκα του Ιησού. Στην κανονική τελετή το ψωμί (σώμα του Ιησού) βρέχεται ή ρίχνεται μέσα στο δισκοπότηρο με το κρασί (αίμα του Ιησού) και τρώγεται, λέγοντας «λάβε φάγε του εστί το σώμα του Ιησού, λάβε πιές τούτο εστί το αίμα του Ιησού. Πολλοί ιερείς της εκκλησίας λένε στους πιστούς τους πως αυτό η «αγία κοινωνία» όχι μόνο τους δίνει πλήρη συγχώρεση των αμαρτιών αλλά έχει και θεραπευτικές ιδιότητες.

ΤΑ ΙΕΡΑ ΑΜΦΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Ο ρουχισμός των ιερέων της εκκλησίας είναι Ραββινικός (Εβραϊκός). Το ονομαζόμενο «ράσο» το οποίο είναι μαύρο, χρησιμοποιείτο και πριν την θανάτωση του Ιησού στις διάφορες σατανικές τελετές που έκαναν. Πάνω σε αυτά τοποθετούσαν δύο λωρίδες υφάσματος που περιείχαν διάφορα σύμβολα προστασίας και σύμβολα σατανικά διαφόρων θεών, αναλόγως την τελετή που γινόταν, και ανάλογα την τάξη που ήταν ο μάγος «Ραββίνος». Αυτά χρησιμοποιούνται και από τους ιερείς της χριστιανικής εκκλησίας. Ο ιερέας τα τοποθετεί πάνω στο ράσο και αρχίζει την τελετή «διάβασμα ευαγγελίων τους και επικλήσεις σε θεούς τους». Τα «ιερά άμφια» αποτελούν πολύ σημαντικό εργαλείο εις αυτούς τους μάγους «ιερείς» τα οποία είναι καθαγιασμένα και διαβασμένα, όπως γίνεται και από όλους τους μάγους εις την στολή που φοράν.

Η ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ

Στο ονομαζόμενο χώρο της εκκλησίας που ονομάζουν «ιερό», απαγορεύεται σε μη ιερείς να μπαίνουν μέσα. Αυτός ο χώρος είναι ο ναός της λατρείας όπου υπάρχει ο βωμός «τράπεζα», και πάνω σε αυτή το σώμα της θυσίας «εικόνα του Ιησού ή άλλου αγίου χριστιανού». Πάνω σε αυτή υπάρχουν και τα εργαλεία του μάγου «ιερέα», δισκοπότηρο, μαχαίρι, η βίβλος τους με τις επικλήσεις κλπ. Η «αγία τράπεζα» αποτελεί τον βωμό όπου γίνεται η θυσία, διαβάζεται δε επίκληση εις τον θεό Ασταρώθ. Εκεί γίνονται οι τελετές και μετέπειτα τις μεταφέρουν έξω στους πιστούς, όπως γίνεται σε όλες τις σατανικές τελετές που γίνονται από Εβραίους, Μασόνους, Πεφωτισμένους, κλπ.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Η χριστιανική εκκλησία αλλά και όλες οι εκκλησίες, έχουν ένα κύριο χώρο, έναν ιερό χώρο, που για αυτούς είναι κάτι πολύ ιερό. Πρόκειται για τον χώρο όπου γίνονται οι τελετές. Στην χριστιανική εκκλησία ο χώρος αυτός ονομάζεται «Ιερό». Το υπόλοιπο μέρος είναι ο χώρος των πιστών και δεν αποτελεί κάτι το μείζων για αυτούς. Στον «ιερό» χώρο της εκκλησίας όπου γίνονται και οι τελετές, γίνονται και σατανικά σεξουαλικά όργια. Για να νοήσετε το «εκκλησία» θα σας δώσουμε ένα παράδειγμα. Σκεφτείτε ένα μέρος σε κάποιο χωράφι, όπου εκεί σε ένα ορισμένο μικρό χώρο έχουν τον βωμό θυσίας «τράπεζα», τα εργαλεία τους, και τα ιερά βιβλία τους, ίσως και μερικές εικόνες αγίων τους. Και ακριβώς λίγο πιο πέρα οι πιστοί. Αν τώρα περιφράξουμε το χώρο αυτόν και βάλουμε ένα διαχωριστικό (το διαχωριστικό είναι τυπικό και τοποθετείται για να μη βλέπουν οι πιστοί τα αίσχη που κάνουν) ώστε να διαχωρίζει τον βωμό τους «ιερό», τότε έχουμε μια εκκλησία τους. Ακριβώς έτσι είναι όλες οι εκκλησιές ή ναοί όλων των σατανικών κοινωνιών (οργανώσεων).