Δωμάτιο Συνομιλίας
ΕΚΑΣ
Μιαροί - Ανθέλλην - Εβραίοι
ΙΑΣΩΝ ο «Ιησούς»
 
Θα αποδείξουμε για πολλοστή φορά σε όλους τους Έλλην Πελασγούς πως ο Ιάσων (=Ιησούς) ήτο Έλλην πελασγός, και όχι κάποιος Εβραίος όπως θέλουν να τον παρουσιάζουν Εβραίοι, Εκκλησία, και άλλες Ανθελληνικές και Μογγολικές Θρησκευτικές οργανώσεις. Θα παραθέσουμε αποδεικτικά στοιχεία γεγραμμένα από τους ίδιους.
 
Σαν αρχή ας δούμε πώς μια ιστορία Παρθενογεννέσεως
μετατρέπεται εις μεγάλη πλάνη για θρησκευτικές οργανώσεις.
Η παρθενογέννεση προέρχεται από τους μύθους του Ερμή 25.000 π.Χ. και του Βούδα 560 π.Χ. οι οποίοι επίσης γεννήθηκαν με άμμωμη σύλληψη. Εντύπωση ακόμα προκαλεί και η ομοιότητα των ονομάτων που είχαν οι μητέρες των τριών «Θεανθρώπων». Η μητέρα του Ερμή λεγόταν Μαία, του Βούδα Μάϊα και του Ιάσωνα Μαρία. Επίσης με παρθενογέννεση γεννήθηκε και ο Κρίσνα 3.100 π.Χ. και πολλοί άλλοι όπως Οσιρις, Μίθρα κλπ. Το υπέρλαμπρο άστρο, οι βοσκοί, οι άγγελοι, οι μάγοι, υπήρχαν και στη γέννηση του Κρίσνα και Ιωσά. Σε ποτάμι βαπτίστηκε και ο Κρίσνα. Το σενάριο του κακού βασιλιά Ηρώδη, υπάρχει και στη γέννηση του Κρίσνα «ο Κάνσα» και στη γέννηση του Οσίριδος. Τα ίδια θαύματα «ανάσταση νεκρών, λέπρα, δαιμόνια και κήρυγμα αγάπης» έκανε και ο Κρίσνα και ο Μίθρα. Ο Βούδας και ο Ζαρατούστρα μιλούν για ανάσταση νεκρών και την ημέρα της κρίσεως. Επίσης την Τρίτη μέρα μετά τον θάνατό τους αναστήθηκαν και ο Κρίσνα και ο Οσιρις και ο Μίθρα. Η γέννηση του Μίθρα είναι στις 25 Δεκεμβρίου και η ανάστασή του την εαρινή ισημερία όπως και του Ιάσωνα. Ο Ιάσωνας γεννήθηκε στη Βηθλεέμ και πήγε στη Ναζαρέτ (ΣΗΜ: Ποιά Ναζαρέτ και ποιά Βηθλεέμ; Αφού στην εποχή το Χριστού δεν υπήρχαν αυτές οι πόλεις, ούτε καν η Ιερουσαλήμ.). 
Ο ΙΑΣΩΝ (=Ιησούς) ήτο ΈΛΛΗΝ.
Τα χαρακτηριστικά του όπως μας έχουν παραδοθεί μέχρι σήμερα εκ των Εβραιο-Μογγόλων «γαλανά μάτια, καστανόξανθος», είναι εις το απόλυτο ψευδή με σκοπό να πλανέψουν τους Έλλην. Τα πραγματικά του χαρακτηριστικά δεν είναι καθόλου μα καθόλου εβραϊκά, είναι «μελαχροινός» καθότι κατάγεται εκ του γένους Πελασγών, και μάτια «μαύρα ως καστανά». Ο Ιάσων είναι πράγματι υιός Θεού, όπως και όλοι οι Έλλην Πελασγοί και όχι πλάσμα του Θεού όπως είναι οι Εβραίοι και Μογγόλοι. Άλλωστε ο Ιάσωνας (=Εβραϊστή Ιησούς) το είπε καθαρά ότι, αυτός είναι εκ των άνω δηλαδή ο Θεϊκός - ουράνιος και εξ ύδατος και πνεύματος, ενώ οι Εβραίοι είναι εκ των κάτω, δηλαδή πλάσματα εκ χώματος τινός χθόνιοι «HOMO» και δεν κατάγονται από το Θεϊκό γένος. ∆εν κατάγονται καν από το πετυχημένο ανθρώπινο μοντέλο των Έλλην Πελασγών: (=Εβραϊστή «Αδάμα»), αλλά κατάγονται από το αποτυχημένο και ελαττωματικό μοντέλο: τον Σπαρτό «Ι» ουδαίο (Ατλάντα – Άτλαντες). Αν πεις ότι ο Ιάσων (=Ιησούς) κατάγεται από Έλλην πατέρα θα σου πουν ότι αυτό είναι βλασφημία, γιατί ο Ιάσων δεν προέρχεται από σπέρμα ανθρώπου αλλά εξ «αγίου πνεύματος». Από την άλλη μεριά αν πεις ότι ο Ιάσων είναι Εβραίος και κατάγεται από την γενιά του Δαυίδ… ε τότε δεν βλασφημείς.
 
Ματθαίου 2,23: Ή οι γονείς του κατοικούσαν στη Ναζαρέτ και πήγαν για τη γέννα στη Βηθλεέμ; (ΣΗΜ: Ενώ υπάρχουν πολλές αποδείξεις πως η Ναζαρέτ και ή Βηθλεέμ ουδέποτε υπήρχαν)
 
Λουκάς 2.4: Η πόλη όμως Ναζαρέτ δεν εμφανίζεται  πουθενά, ούτε στη Παλαιά Διαθήκη, ούτε στο Ταλμούδ, ούτε στα Ρωμαϊκά αρχεία, ούτε στις επιστολές του Παύλου. Η Ναζαρέτ εμφανίζεται τον 7ον αιώνα μ.Χ. ότε και εκτίστη για να δικαιολογήσει την παρουσία της στα Ευαγγέλια, διότι οι Ευαγγελιστές μπέρδεψαν τη λέξη ΝΑΖΙΡ που σημαίνει «άνθρωπος αφιερωμένος στο Θεό» και νόμιζαν ότι ήταν πόλη. Προφανώς οι Ευαγγελιστές δεν πρέπει να ήσαν και τόσο γηγενείς Εβραίοι. Επίσης αν σε τελική ανάλυση ο Ιάσων ήταν από την Ναζαρέτ δεν θα έπρεπε να λέγεται Ναζωραίος, γιατί η λέξη προέρχεται από μια εντελώς άγνωστη ρίζα «ΝΑΖΩΡ». 
 
Θα λεγόταν Ναζαρινός, Ναζαρέτης, Ναζαρέτιος κ.λ.π. Επίσης οι Ευαγγελιστές βάζουν τον Ιάσωνα να κάνει παράλογα δρομολόγια για εκατοντάδες χιλιόμετρα καθημερινά, αλλά το πιο παράλογο είναι ότι ένα δρομολόγιο: Σιδών - Τύρος - Γαλιλαία - Δεκάπολη, δεν μπορεί να γίνει Τύρος - Σιδών - Δεκάπολη - Γαλιλαία. Επίσης ο Ιάσων δεν μπορεί να πήγε σε κανένα χωριό Γεσθημανή, γιατί απλούστατα τέτοιο χωριό δεν υπήρξε ποτέ. Γεσθημανή στα Εβραϊκά σημαίνει Ελαιοτριβείο. Μάλλον ο Εβραίος Μάρκος δεν ήξερε καλά Εβραϊκά και μάλλον οι Ευαγγελιστές ήσαν λίγο εκτός γεωγραφίας κοινός εντελώς αμόρφωτοί. 
Ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία που πήγε να κατεβάσει το νεκρό Ιησού.
Ο Ιωσήφ δεν καταγόταν από καμιά Αριμαθαία γιατί απλούστατα δεν υπήρχε Αριμαθαία. Το κείμενο αναφέρει «Γιόσεφ άρ χά μετίμ» δηλαδή, «Ιωσήφ του λάκκου των νεκρών», δηλαδή «Ιωσήφ ο οστεοφύλακας». Αρα το αραμετίμ γίνεται Αριμαθαία και γεννιέται μια νέα πόλη;
 
Οι Ευαγγελιστές αφήνουν να εννοηθεί ότι ο Ιάσων άρχισε την διδασκαλία του σε ηλικία των 30 ετών και σταυρώθηκε μεταξύ 31 και 33. Όμως ο Ιωάννης αναφερόμενος σε μια στιχομυθία μεταξύ Ιησού και Ιουδαίων, όπου ο πρώτος δηλώνει ότι γνωρίζει τον Αβραάμ, εκείνοι τον αποπαίρνουν λέγοντάς του «Πώς είναι δυνατόν να γνωρίζεις τον Αβραάμ, που έζησε χιλιάδες χρόνια πριν, πενήντα χρονών άνθρωπος;» Κατά Ιωάννη 8.57. Ο Άγιος Ειρηναίος υποστηρίζει επίσης ότι ο Ιησούς πέθανε άνω των 50 ετών. 
 
Οι μαθητές του Ιησού κατά τους Εβραίους και Εκκλησία ήσαν 7, όπως τους αναφέρει άλλωστε και η αποκάλυψη «7 βροντές, 7 σφραγίδες, 7 φιάλες κλπ». Ενώ οι πραγματικοί μαθητές του Ιάσων ήτο 5 Έλλην.
 
Οι εφτά μαθητές που αναφέρουν ήσαν Εβραίοι και μάλιστα αδέλφια. Έγιναν καθαρά συμβολικά 12 ενσωματώνοντας και τους 5 Έλλην, οι οποίοι ήσαν πραγματικοί μαθητές του Ιάσων, έτσι συμβολικά έχουμε: 12 μήνες, 12 ζώδια, 12 φυλές του Ισραήλ, 12 οι μαθητές του Βούδα, 12 του Κομφούκιου, 12 του Μίθρα, 12 Θεοί του Ολύμπου. 
ΕΚ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ «Εβραίων» ΓΕΓΡΑΜΜΕΝΑ

Ματθαίος κβ' - 41,56:
Συγκεντρωμένων των Φαρισαίων ερώτησε αυτούς ο Ιάσων, λέγων: Τι νομίζετε περί του Ιάσωνος; Τίνος απόγονος είναι; Λένε σε αυτόν (οι Εβραίοι): του Δαβίδ. Λέγει ο Ιάσων σε αυτούς: «Πώς είμαι απόγονος του Δαβίδ, αφού αυτός με αποκαλεί Κύριό του;» Ιωάννης η' 23: Εγώ εκ των άνω ειμί, υμείς εκ των κάτω εστέ.
 
Ιωάννης η' 44 : 
Εσείς οι Εβραίοι κατάγεστε από τον πατέρα του διαβόλου. Ματθαίος κγ' 7: Ιάσων προς τους μαθητές του: «Εσείς δε να μην ονομαστείτε ραβίνοι». Ο Ιάσων αρνήθηκε επανειλημμένα ότι είναι Εβραίος εκ του οίκου Δαυίδ, Ματθαίος κβ' 41.46 - Μάρκος ιβ' 35.37 - Λουκάς κ' 41.47.
 
Ο Ιάσων αρνήθηκε ότι είναι βασιλεύς των Ιουδαίων Ματθαίος κζ' 11, Ιωάννης ιη'33.35: Ο Ιάσων διαχωρίζει τη θέση του από τους Εβραίους και τα σχετικά με αυτούς πάνω από 50 φορές και στα τέσσερα τα Ευαγγέλια.
 
Ιωάννης ζ' 15 - Ματθαίος κγ' 8 : 
Ο Ιάσων δεν είχε φοιτήσει σε ραβινική σχολή όπως θα έκανε ένας Εβραίος. Αντίθετα απαγόρευσε στους μαθητές του να γίνουν ραβίνοι ή να τον ονομάζουν τον ίδιο ραβί. Ο Ιάσων δεν είχε κάνει περιτομή. Δικάστηκε από Ρωμαϊκό δικαστήριο και εκτελέστηκε από Ρωμαίους, επειδή εκεί δικάζονταν οι Ρωμαίοι πολίτες (Έλληνες και Ρωμαίοι εκ της Ιταλίας «Ρώμης»), και όχι από Εβραϊκό δικαστήριο. 
 
Λουκάς κ' 41 - 46: 
Πώς λέγουν ότι ο Ιάσων είναι γιος του Δαυίδ;… Και πώς είναι γιος του;… Προσέχετε τις διδασκαλίες των γραμματέων των Εβραιών που θέλουν να περπατούν επιδεικτικά με στολές και αγαπούν τους ευλαβείς χαιρετισμούς στην αγορά και τις πρωτοκαθεδρίες στις συναγωγές.
 
Λουκάς κγ' 3 - 7: 
Άλλο χαρακτηριστικό ενδεικτικό πως ο Ιάσων ήτο Έλλην καταγωγής Πελασγικής, είναι ότι ο Πιλάτος πληροφορούμενος ότι ο Ιάσων κατάγεται από την Ελληνική επαρχία της Γαλιλαίας, τον έστειλε στον έπαρχο αυτής Ηρώδη για να τον δικάσει.
 
Λουκάς β' 21: 
«Και ότε επλήσθησαν ημέραι οκτώ του περιτεμείν το παιδίον και εκλήθη το όνομα αυτού Ιησούς». Βέβαια ο Εβραίος ιστορικός Λουκάς πρώτον δεν γνωρίζουμε αν λέει την αλήθεια και δεύτερον δεν μπορεί να ξέρει αν έκαναν περιτομή στον Ιάσων ή όχι, αφού όταν ο Ιάσων ήταν 8 ημερών ο Λουκάς δεν είχε καν γεννηθεί. Βεβαίως ο Λουκάς δεν μας ξεκαθαρίζει ακόμα ποιοί ήταν αυτοί που θα έκαναν περιτομή στον Ιάσων, πάντως δεν λέει ότι τελικά του έκαναν περιτομή. Απλούστατα λέει ότι όταν συμπληρώθηκαν 8 ημέρες, οπότε οι Εβραίοι περιτέμνουν τα παιδιά τους, τότε έδωσαν στον Ιάσων το όνομα «Ιησούς». Δεν αναφέρεται πουθενά ότι του έγινε περιτομή.
 
Ιωάννης η' 41: 
«Εμείς δεν προερχόμαστε από πορνεία, έναν πατέρα έχουμε, τον Θεό» (ΣΗΜ: Τονίζουμε πως ο Ιωάννης ήτο ένας εκ των 5 Έλλην μαθητών του Ιάσωνα). Ο Ιησούς δεν είχε και τις καλύτερες σχέσεις με την μητέρα του, την οποία εξάλλου ποτέ δεν την απεκάλεσε μητέρα, αλλά γυναίκα. Η Μαρία η Μαγδαληνή ήταν ένα ψεύτικο κατασκεύασμα. Ηταν ανύπαρκτη. Ο ένθερμος Χριστιανός Τερτυλλιανός ομολογεί, ότι όταν ο ίδιος περιηγήθηκε στα μέρη που ιστορείται η γέννηση και η δράση της Μαγδαληνής, κάθε τι σχετικό με αυτή ήταν άγνωστο. Αγνωστη είναι ακόμα η Μαρία η Μαγδαληνή στους συγγραφείς «των πράξεων των Αποστόλων», των επιστολών του Πέτρου, του Παύλου, του Ιακώβου, του Ιωάννη και του Ιούδα. Την αγνοεί ακόμα η "Αποκάλυψη", αλλά και η λεπτομερέστατη "Εκκλησιαστική Ιστορία" του Ευσεβίου της Καισαρείας. Οσον αφορά δε τις γυναίκες που παρευρέθησαν στον Τάφο του Ιησού και στο μαρτύριο της Σταύρωσης, κάθε Ευαγγελιστής και κάθε συγγραφέας αναφέρει και άλλα ονόματα. Γιατί οι Ευαγγελιστές όταν αναφέρονται στη μητέρα του Ιησού δεν την αποκαλούν άμεσα μητέρα του, αλλά απλώς μητέρα των αδελφών του; Και κάτι ακόμα. Πώς γίνεται τα Θεόπνευστα Ευαγγέλια να μας αποκαλύπτουν ότι ο Χριστός έχει αδελφούς και αδελφές και οι "άγιοι ιεράρχες" να μας λένε ότι η Μαρία είναι αειπάρθενος. Το εβραϊκό όνομα Ιωάννης προέρχεται από το αρχαιοελληνικότατο ΙΩΝ Αγγλιστί John. Το όνομα Ιησούς προέρχεται από το Ομηρικό στα Αργοναυτικά Ιήσων ή Ιάσων. Ενα από τα Αθηναϊκά γένη που μετανάστευσαν στη Κρήτη και μετά στα Μικρασιατικά παράλια ήταν το γένος των Πανδιονίδων με αρχηγό τον Λύκο που έγιναν γνωστοί σαν Λύκιοι. Κατάγονταν από τον Βούτη το γένος των Εσσαιο-βουταίων ή Ετταιοβουταίων. Ο Βούτης καταγόταν από την Πανδιωνίδα φυλή και τον βασιλιά της Αθήνας Πανδίονα. Από το ιερό γένος των Εσσαιο - βουταίων, Πανδιονιδών, Πανδάρων και Πανδίρων καταγόταν ο πατέρας του Ιάσονα Πανδίρα, του λεγόμενου εβραϊστή Ιησού.
 
Ιωάννης η' 42 - 44: 
«Και είπε ο Ιάσων προς αυτούς. Εάν ήταν ο πατέρας σας ο Θεός, θα αγαπούσατε εμένα, διότι εγώ προήλθα από τον Θεό και ήλθα. Γιατί δεν αναγνωρίζετε τη λαλιά μου; Διότι η κατασκευή σας δεν σας επιτρέπει να αντιλαμβάνεστε τον λόγο μου, διότι εσείς κατάγεστε από τον πατέρα του διαβόλου και τις επιθυμίες του πατέρα σας θέλετε να εκτελείτε. Εκείνος μισάνθρωπος και ανθρωποκτόνος ήταν εξ αρχής».
 
Ιωάννης ζ' 22: 
«Ο Μωυσής δέδωκεν υμίν την περιτομή… και εν Σαββάτω, περιτέμνετε άνθρωπο…». Ο Ιάσων διαχωρίζει σαφέστατα τον εαυτό του, από τους Εβραίους, από την περιτομή τους, το Σάββατό τους, και τον Μωυσή τους. Δεν θεωρούσε τον εαυτό του ούτε Εβραίο, ούτε περιτετμημένο. 
 
Ορ. Φαλάτσι. Συνέντευξη με την ιστορία 1983: 
«Δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα πώς έμοιαζε ο Ιησούς (Ιάσων). Ψηλός, κοντός, ανοιχτός ή σκούρος; Σπουδαγμένος ή αμόρφωτος; Πώς αλήθεια ήταν ο Ιάσων; Ψηλός, ξανθός γαλανομάτης με λευκή επιδερμίδα και όμορφος όπως τον θέλει η Εκκλησία ή κοντός, μαυριδερός και κουτσός από το δεξί πόδι, όπως ισχυρίζονται οι βυζαντινοί μοναχοί; Στην πραγματικότητα δεν ήταν οι βυζαντινοί μοναχοί, αλλά οι Εβραίοι εκείνοι που παρίσταναν τον Ιάσων κοντό και μαυριδερό για να μοιάζει με την φυλή τους, από τον οίκο Δαυίδ.»
Η παράδοση ότι ο Ιάσων ήταν ψηλός, μελαχροινός και ωραίος με χαρακτηριστικά Έλλην Πελασγού,  είναι καθόλα πραγματική και απόλυτη, διότι ο Ιάσων κατάγεται από το φύλο των Έλλην Πελασγών.
 
Ταλμούδ «SANHEDRIN» 67 Α - 107 Β: 
Ο Ιησούς, υιός του Πανδίρα, στρατιώτη τινός… απεπλάνησε, διέβρωσε και κατέστρεψε το Ισραήλ.
 
Ματθαίος κγ' 15: 
Ο Ιάσων δεν πίστευε στον Ιεχωβά και στον Ιουδαϊσμό, και κατηγορεί τους Εβραίους για προσηλυτισμό.
 
Ιωάννης ιζ' 6 - 26, ιστ' 25: 
Ο Ιάσων έχει κρυπτογραφήσει το όνομα του Θεού στα Ευαγγέλια και το αποκαλύπτει κρυπτογραφικά. Μάλιστα σε κάθε σοβαρή φράση που έλεγε ή που ήθελε να τονίσει ή να ορκιστεί ότι λέγει την αλήθεια, πρότασσε την κωδικοποιημένη λέξη «Αμήν» και πολλές φορές την πρότασσε και δύο φορές θέλοντας να τονίσει ή να τιμήσει κάτι περισσότερο «Αμήν, Αμήν λέγω υμίν» (ΣΗΜ: Στην πραγματικότητα ο Ιωάννης ως Έλλην έγραψε και προσφώνιζε «Αμυν, Αμυν λέγω υμίν»). 
 
Έτσι λοιπόν ο Ιάσων έλεγε, επικαλούμενος το όνομα του Θεού Πατρός «Αμούν, Αμούν» Και οι Εβραίοι μαθητές του καταλάβαιναν «σαν Εβραίοι που ήσαν» ότι έλεγε: «Αμήν, Αμήν». Προφερόταν όμως «Αμούν και Άμμων» στα Αιγυπτιακά η προσωνυμία αυτή του «Δία» εκ των Αιγυπτίων και Εβραίων. Η προφορά του υιού Ζεύς Απόλλων ήτο «Αμυν», όπως ο Ιάσων όταν ζούσε στην Αίγυπτο αναφωνούσε «Αμήν ή Αμνός». 
 
Βεβαίως αν ο Ιάσων έλεγε «Ω Ζεύ - Πατέρα ή Μα τον Ζεύς – εισάκουσε τον υιό σου» δεν θα το επέτρεπαν να γραφτεί ποτέ στα ευαγγέλια τους οι Εβραίοι. Αναρωτηθείτε επίσης, αν ονόμαζε Ζεύς τον Θεό Πατέρα, θα τον ακολουθούσε ποτέ κανένας Εβραίος μαθητής; Ή αν ονόμαζε τον εαυτό του Απόλλων; Ασφαλώς όχι, διότι οι Εβραίοι πίστευαν εξαρχής στον Ιεχωβά ή  Γιαχβέ.
 
Προτίμησε λοιπόν ο Ιάσων το κωδικό όνομα «Αμυν» και «Αμνός», το οποίο ήταν το μυστικό και κωδικό όνομα του Ζεύς και του υιού Ζεύς Απόλλων, όπως μας λέγει μερικώς και επιφυλακτικά ο  Πλούταρχος. Αλλά ποιό είναι το όνομα «Αμούν» που οι ευαγγελιστές ή οι επαγγελματίες διορθωτές το έγραψαν «Αμούν» και «Αμήν» και οι μεταφραστές το μετέφρασαν ως Αληθώς; Το «Αμούν» ή «Αμίν» ή «Αμήν», είναι το μυστικιστικό όνομα του Δία  (Ιεχωβά ή Γιαχβέ), όπως τουλάχιστον ονόμαζαν οι Αιγύπτιοι τον Δία. Ο Ιάσων ως γνωστό έζησε, αλλά δεν σπούδασε στην Αίγυπτο, απλά πήγαινε με τις παραδόσεις που είχαν. Ο Ιάσων είπε «δεν είλθα να καταλύσω, μα να συμπληρώσω». 
 
Οι Έλλην τον έλεγαν «Αμυν Ζεύς» (δώστε προσοχή στους τονισμούς και στην διαφορά των γραμμάτων, εκεί είναι και η διαφορά των λέξεων). Είναι γνωστό επίσης ότι ο Μέγας Αλέξανδρος προσκύνησε στο ιερό του Αμυν Ζεύς (και όχι στον Άμμωνα Δία ή ψευδώς Άμμωνα Ζεύς, όπως αναφέρουν οι ανθέλληνες της ∆ωδώνης) στην όαση της Σίβα. Ο Πλούταρχος στο έργο του «Περί Ισιδος και Οσίριδος», γράφει ξεκάθαρα ότι «το ιδιαίτερο όνομα του Δία ήταν Αμούν που προφερόταν και Αμίν ο υιός (ο αντί-Χριστός), το οποίο στην Ελλάδα το προφέρουμε Άμμων». Λέγει ακόμα ότι ο Μανέθων, είχε την γνώμη ότι με την επωνυμία αυτή «Αμούν – Αμίν» δηλώνεται το απόκρυφο και η απόκρυψη της φωνής. Γράφει επίσης ο Πλούταρχος ότι ο Εκαταίος λέγει, πως οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούν την έκφραση αυτή «Αμίν» μεταξύ τους, όταν προσκαλούν κάποιον να έλθει κοντά τους, ότι δηλαδή το προσωνύμιο αυτό σημαίνει πρόσκληση. «Αμμων ή Αμμώνιος Δίας εκαλείτο στα Ελληνικά. «AMUN» = Αμυν λέγανε οι Έλλην (και όχι Αμούν όπως είναι η Αιγυπτιακή προφορά) και πιθανώς «Αμν», δηλαδή χωρίς φωνήεν. 
 
Ο «Αμν, Αμυν» προέρχεται από τους Έλλην «Αμν – ός» = ο Ζεύς, εξ ου και ο Ιάσων ο αμνός του Θεού «ο υιός του Ζεύ». Κατά παράδοση της Δωδώνης, σχετική είναι και η λατρεία του Κάρνου (άρνου) προ της Δωρικής εποχής στη Λακωνία και Μεσσηνία καθώς και ο μεταγενέστερος Κάρνειος Απόλλων. Σχετικό και το ΑΜΟΝ (Λιβυκή λέξη) = Αμνός, κριός. Οι Αμμωνίτες ή Αμμουναίοι, οι πιστοί στον Άμμωνα Δία, ήσαν οι εφευρέτες των ιερογλυφικών σύμφωνα με τον Φίλωνα Βύλιο (1ος μ.Χ. αιώνας) στη Φοινικική ιστορία ή Φοινικικά. Ηρόδοτος ΙΙ - 42: Αμούν γαρ καλέουσι Αιγύπτιοι τον Δία. Η λέξη «Αμήν» δεν είναι επίρρημα και δεν σημαίνει «αληθώς». Αλλά είναι ουσιαστικό. 
 
Ιωάννης Αποκάλυψη γ' 14 : 
Επιστολή προς τη Λαοδίκεια. Τάδε λέγει «Ο ΑΜΥΝ (και όχι ΑΜΗΝ όπως γράφεται από την Εκκλησία)» (= ο υιός «Απόλλων») , ο μάρτυς, ο πιστός και ο αληθινός, η αρχή της κτίσεως του Θεού... Εδώ λοιπόν παρουσιάζεται σαν ουσιαστικό και απόλυτα φανερά, ότι «Ο Αμυν είναι ο αληθινός υιός Θεός Ζεύς, και ο Θεός Ζεύς η αρχή του κόσμου», και δεν χρειάζονται άλλα σχόλια. Ο Ιάσων δίδαξε μόνο στην Ελληνική γλώσσα.
 
Ο Ιάσων ουδέποτε διακήρυξε ότι είναι ο Μεσσίας της ανθρωπότητας ή του Ισραήλ ή ότι είναι ιδρυτής νέας θρησκείας. Στην ουσία ο Ιάσων έκανε τρομερές αποκαλύψεις σε βάρος των Εβραίων με τελικό σκοπό να δώσει ένα και μοναδικό μήνυμα στην ανθρωπότητα: Φυλαχτείτε από τους Εβραίους. Το επώνυμο Πανδίρας προέρχεται από το γένος των Ελλήνων Εσσαίων - Παλαιστινίων - Πανδαρίδων. Οι Εσσαίοι ήταν ιερατική φυλή των Αθηναίων Εσσαιο - Βουτάδων, καθαρά παραδοσιακή, οι οποίοι έρχονταν σε επαφή με γυναίκες αλλά δεν παντρευόντουσαν. Ο Ιάσων λοιπόν δεν ήταν παιδί του Ιωσήφ, αλλά νόθος, παιδί Έλληνα του στρατιώτη Πανδίρα, για αυτό οι Εβραίοι κατεδίωξαν και την διδασκαλία του και αυτόν μέχρι θανάτου…περιμένοντας μέχρι σήμερα τον δικό τους Μεσσία. 
 
Το Ελληνικό γένος του Χριστού μας το αποκαλύπτουν οι ίδιοι οι Εβραίοι, όταν προκειμένου να αντικρούσουν τους (ψευδείς πράγματι) ισχυρισμούς των Ευαγγελιστών Λουκά και Ματθαίου, έψαξαν τα αρχεία τους και βρήκαν ότι ο Ιάσων ήταν νόθο παιδί ενός Έλληνα στρατιώτη, ονόματι Πανδίρα ή Παντέρα. 
 
Το ότι ο Ιάσων ήταν γιος του Πανδίρα ή Παντέρα ή Πανδέρα ή Πανδάρου ή Πανδίονα ή Πανθήρα, αναφέρεται σε πολλές Ελληνικές και εβραϊκές πηγές, όπως από τον Ιώσηπο (κατ' Απίωνος), από το Ταλμούδ, τον Κέλσο, τον Ιωάννη Δαμασκηνό. Επομένως, Ιησούς Πανδίρα ή Παντέρα, ή Ιάσων Πανδίρας «κατά το Ελληνικό» ή Ιάσων Πάνδαρος «κατά την Μικρασιατική του εκδοχή».
 
Ιωάννης Δαμασκηνός βιβλίο 4 : 
Τον Πανδίρα και τον γιο του. (Η γενεαλογία του Χριστού). Κέλσος 178 μ.Χ. «Ωριγένης κατά Κέλσου Α – 32»: Τη Μητέρα του Χριστού την έδιωξε ο μνηστήρας της, ένας κτίστης, διότι κατηγορήθηκε για μοιχεία και ότι έκανε το παιδί της, με κάποιο στρατιώτη, με το όνομα Πανδίρας .
 
Το επώνυμο Πανδίρας, ως στρατιώτης του Ρωμαϊκού στρατού είναι υπαρκτό, και μάλιστα υπάρχει και μία ταφόπλακα με το όνομα αυτό που φυλάγεται στο μουσείο Μπάντ Κροϊτσναχ της Γερμανίας. Το όνομα του Χριστού βέβαια ήταν Ελληνικό: Ιάσων ή μάλλον Ιήσων που προέρχεται από το ρήμα ιάομαι = θεραπεύω - γιατρεύω = γιατρός - θεραπευτής (Ιητήρ - Ιητρός). Οι Εβραίοι (ως συνήθως) εβραιοποιούσαν Ελληνικά ονόματα και όλα τα γνωστά εβραϊκά ονόματα είναι Ελληνικά τα οποία οι Εβραίοι τα παραποίησαν ελαφρώς προς το Εβραϊκότερο:
 
Ιήσων - Ιάσων = Ιησούς.
Ελχιανός (Ζεύς) = Ελοχίμ.
Μειλίχιος (Ζεύς) = Μελισχεδέκ - Μαλαχίας.
Γαμήλιος (Δίας) = Γαμαλιήλ.
Ιακχος - Βάκχος = Ιαχβέ - Ιεχωβάς.
Αδωνις = Αντωνάϊ.
Σόλων = Σαούλ - Σαύλος.
Σάρων - Σαρωνικός = Ααρών.
Διοχαρίς «Ζευς + χάρις» = Ζαχαρίας.
Αδάμας - Αδαμάντιος = Αδάμ.
Μουσαίος = Μωϋσής.
Ιαπετός = Ιαφέθ.
Ιερέμος (Ηρεμος) = Ιερεμίας.
Ιων = Ιωνάς.
Ηλιος = Ηλίας.
Ερμής = Ιμπραήμ = Αβραάμ.
Ουδέος (σπαρτός) = Ιουδαίος - Ιούδας.
Ιναχος = Ενώχ.
Ελλην = Ελισά – Ελισαίος - Εθνικός.
Ηλιος - Αβέλιος = Άβελ.
 
Ιωάννης ζ' 52 : 
Φαρισαίοι προς Εβραίο οπαδό του Ιάσωνα, τον Νικόδημο: «Μήπως είσαι και συ (Έλλην) από την Γαλιλαία όπως ο φίλος σου ο Ιάσων;»
 
Επιστολή του Ρωμαίου ανθύπατου της Ιουδαίας Πόπλιου Λέντουλου, προκάτοχο του Πόντιου Πιλάτου: 
Την ίδια επιστολή παραθέτει και ο άγιος Νεκτάριος στην περίφημη Θεολογική μελέτη του «Αι οικουμενικαί σύνοδοι»: Ο Ιάσων ήταν: «Ψηλός, καστανός, με ισομετρία σώματος, με ωραίο πρόσωπο, χωρίς κηλίδες, μάτια μαύρα, βλέμμα αθώο και διαπεραστικό, μύτη και στόμα κανονικά, χέρια λεπτά». Μάλιστα υπάρχει και συγκεκριμένο στοιχείο γνησιότητας διότι κατά διαταγή του Τιβέριου Καίσαρος εχαράχθη η εικόνα του Χριστού επί σμαράγδου, βάσει της επιστολής. Η εικόνα αυτή εφυλάσσετο στο θησαυροφυλάκιο της Κων/πολης και μετά την άλωσή της, ένας Σουλτάνος την δώρισε στον πάπα Ιννοκέντιο τον 8ο το 1484, προς εξαγορά του αδελφού του που είχε αιχμαλωτιστεί από τους χριστιανούς. Έκτοτε αγνοείτε η τύχη της.
 
Ιωάννης η' 39 - 45: 
«Απεκρίθησαν οι Εβραίοι αυτώ στον Ιάσων: Σπέρμα Αβραάμ εσμέν…ο Πατήρ ημών Αβραάμ εστί…» Ο Ιάσων όμως αμφισβητεί ότι είναι τέκνα του Αβραάμ γιατί ξέρει ότι είναι τέκνα του διαβόλου. «Τέκνα του Αβραάμ ήτε, τα έργα του Αβραάμ εποιείτε…υμείς εκ του Πατρός του διαβόλου εστέ και τας επιθυμίας του Πατρός υμών θέλετε ποιείν, εκείνος ανθρωποκτόνος ην απ' αρχής και εν τη αληθεία ούχ έστηκεν ότι ουκ εστίν αλήθεια εν αυτώ όταν λαλή το ψεύδος εκ των ιδίων, λαλεί, ότι ψεύστης εστί ο πατήρ αυτού». Την έλευση του Ιάσωνα, την προφήτεψαν οι δικοί μας ανθέλληνες (=Εβραίοι) προφήτες εξ «Αθηνών», οι Ανθέλληνες (= Εβραίοι εξ Αθηνών) προφήτες. Ο μόνος αληθινός προβλέψας, είναι ένας από τους μεγαλύτερους σοφούς της αρχαίας Ελλάδος, ο Σωκράτης.
 
Ματθαίος κδ' 5: 
Ο Ιάσων έχει ήδη προφητέψει ότι θα έλθουν πολλοί Εβραίοι ψευδοχριστοί και θα πλανήσουν πολλούς: «Πολλοί γαρ ελεύσονται επί τω ονόματί μου λέγοντες: Εγώ ειμί ο Ιάσων, και πολλούς πλανήσουσι».
 
Ιωάννης ε' 43: 
Για τους Εβραίους λέγει σαφώς ότι θα πιστέψουν στον ψευδομεσία  -αντί Ιάσων- «αντίχριστο»: «Εγώ ελήλυθα εν τω ονόματι του Πατρός μου και ου λαμβάνετέ με δε με δέχεστε. Εάν άλλος έλθη εν τω ονόματι τω ιδίω, εκείνον αντίχριστο λήψεσθε θα τον δεχτείτε».
 
Προφητείες του μαντείου των Δελφών για τον Χριστό: 
Ο Ρωμαίος ιστορικός Σουετόνιος 75 - 169 μ.Χ αναφέρει ότι στην εποχή του Κικέρωνα 106 - 48 π.Χ. το μαντείο των Δελφών είχε δώσει τους εξής χρησμούς για την έλευση του Ιάσωνα: Όταν στη Ρώμη και Αίγυπτο θα βασιλεύει ένας, τότε θα παρουσιαστεί η μεγάλη βασιλεία του αγνού και αθανάτου βασιλέα, που θα κρατήσει τα σκήπτρα όλης της γης στους αιώνες που θα έρθουν. Ο Κικέρων ανησυχών, ρώτησε που και πότε θα έρθει αυτός ο βασιλιάς και πήρε δεύτερη απάντηση από το μαντείο των Δελφών: Οταν ένα αστέρι που θα μοιάζει με ήλιο, θα φανεί στον ουρανό μέρα - μεσημέρι και τότε θα έρθει κρυφά ο ΛΟΓΟΣ του υψίστου που θα έχει σάρκα μορφή όμοια με τους θνητούς ανθρώπους. 
 
Και στις συνεχείς απορίες η Πυθία συνέχιζε: Κάποτε αργά θα έρθει κάποιος στη διχασμένη αυτή γη που θα γεννηθεί σαν άνθρωπος αλλά θα είναι Θεός υιός ανθρώπου, υιός Θεού και θα καταργήσει την φθορά των ανθρώπων, από τα ανίατα πάθη και αυτόν θα τον φθονήσει άπιστος λαός (οι Εβραίοι) και θα κρεμαστεί και θα θανατωθεί σαν κακούργος. 
 
Όταν πάλι ρωτήθηκε η Πυθία από που προέρχεται αυτός ο χρησμός, απάντησε: Ένας Ουράνιος με αναγκάζει να δώσω τον χρησμό, ο οποίος είναι φως με τρεις λάμψεις «Διόνυσος - Απόλλωνας - Ιάσων». Ο προτελευταίος χρησμός δόθηκε στον αυτοκράτορα Ιουλιανό ο οποίος προσπαθούσε να διατηρήσει την πατρώα Ελληνική θρησκεία στους Έλληνες, η οποία έσβηνε κάτω από τον εβραϊκό τυφώνα, ο οποίος εκμεταλλευόμενος τον Έλλην «Ιάσων» και τις διδασκαλίες του, σάρωνε τα πάντα στο πέρασμά του: «Είπατε τω βασιλήι χαμαί πέσε δαίδαλος αλλά ουκέτι Φοίβος έχει καλύβα, ου μαντίδα δάφνη, ου παγάν λαλέουσαν; Απέσβετο και λάλον ύδωρ». Λίγο αργότερα επί αυτοκράτορος Θεοδοσίου δόθηκε και ο τελευταίος χρησμός: «Θα έλθει η μέρα, κατά την οποία θα έλθει και πάλι ο Θεός Απόλλων στη γη και θα παραμείνει για πάντα. Εσθ' ήμαρ (=Θα έρθει η μέρα)».
 
Ματθαίος δ' 23: 
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι… οι πενθούντες, οι πράοι, οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνη. Όταν ο Ιάσων πηγαίνει τα Σάββατα στις εβραϊκές συναγωγές για να διδάξει τους Εβραίους, αρχίζει με τον Ελληνικό όρο Μακάριοι και ότι θα πάνε στην Ελληνική γη των Μακάρων (Μακαρία οδός είναι αυτή που οδηγεί στη γη των Μακάρων) και όχι στη γη της επαγγελίας των Εβραίων.
 
Ματθαίος ε' 27 - 33: 
«Ηκούσατε ότι ερρέθη τοις αρχαίοις» και φυσικά εννοεί τους αρχαίους Έλληνες.
 
Λουκάς ι' 25: 
Ο καλός Σαμαρείτης «Έλλην» και ο κακός Λευίτης «Εβραίος».
 
Ματθαίος ι' 5 - 6 , ιε' 24 , θ' 12 - 13: 
Οι Σαμαρείτες γνωρίζουν το λόγο του Θεού, τα χαμένα πρόβατα (οι Εβραίοι) έχουν ανάγκη κατήχησης .
 
Ιώσηπος αρχ. 12 - 258: 
Οι Σαμαρείτες απηύθυναν αίτηση και ζητούσαν από τον Σύρο βασιλιά να αντιμετωπίζονται ως Σιδώνιοι και να διαχωρίζονται από τους Εβραίους, κατά το γένος, γιατί δεν έχουν καμιά φυλετική σχέση μαζί τους. Ζητούν επίσης σαν Έλληνες που είναι, να τους επιτραπεί να δώσουν όνομα στο Θεό τους, τον Ζεύ και να ονομάσουν τον ναό τους, Ναό του Ελλάνιου Ζεύς. Αποκρύπτεται συστηματικά το χειρόγραφο του Επισκόπου Καισαρείας Ευσεβίου σύμφωνα με το οποίο, από τη φράση του Χριστού «Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξαστεί ο υιός του ανθρώπου» έχει περικοπεί ολόκληρη συμπληρωματική φράση που έλεγε: «Ελλάς γαρ μόνη ανθρωπογέννει, φυτό ουράνιο και βλάστημα Θείον, ηκριβωμένον, λογισμό αποτίκτουσα οικειούμενον επιστήμη. Νυν εδοξάσθη ο υιός του ανθρώπου».
 
Ιωάννης στ' 32 - 35 - 58 : 
Ο Ιάσων λέει ότι ο Μωϋσής έδωσε στους προγόνους τους τον άρτο - μάννα εξ ουρανού που ήταν ψεύτικο, όπως και ο Θεός τους ο Ιεχωβάς που έστειλε αυτό είναι ψεύτικος, διότι οι πατέρες τους έφαγαν το μάννα και πέθαναν. 
 
Ο Ρωσοεβραίος Μωυσής Γκίμπορυ στο βιβλίο του: 
«Η βίβλος στα χέρια των δημιουργών της» σελ. 957 λέει: Επομένως ο Ιησούς είναι ψευδής προφήτης… διότι αυτός προσπάθησε να απομακρύνει τα τέκνα του Ισραήλ από τον Μωϋσή και τον Ιεχωβά, τον Θεό τους, για να ακολουθήσουν άλλους Θεούς.
 
Ιωάννης ζ' 41 - 43: 
Πολλοί ούν εκ του όχλου έλεγον:…μη γαρ εκ της Γαλιλαίας ο Ιάσων έρχεται; Ουχί η γραφή είπε ότι εκ του σπέρματος Δαυίδ… σχίσμα ούν εν τω όχλω εγένετο δι αυτόν (για το γένος του). Το 587 π.Χ. όταν οι Βαβυλώνιοι αιχμαλώτισαν τους Εβραίους και τους εκτόπισαν στην Βαβυλώνα, δεν συμπεριέλαβαν στην αιχμαλωσία και τους Γαλιλαίους, ακριβώς γιατί δεν ήσαν Εβραίοι, αλλά Έλλην. Η λέξη Γαλιλαία είναι σύνθετη λέξη καθαρά Ελληνική: Γα = Γη + λιλαίομαι (επιθυμώ) = επιθυμητή Γη.
 
Προφανώς και η Μητέρα του Χριστού η Μαρία, ζούσε στη Γαλιλαία, και ήταν στο γένος Ελληνίδα. Ο Ιάσων μιλούσε την κοινή Ελληνική γλώσσα όπως αυτή είχε καθιερωθεί σαν επίσημη γλώσσα πλέον από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
 
Θανάσης Μαργαρίτης: 
«Εβραίοι, ο Δούρειος ίππος για τον Ελληνισμό» Εκδ. Σμυρνιωτάκη 1994: Η φράση «Ηλί - Ηλί λαμά σαβαχθανί» είναι καθαρά Ελληνική και όχι εβραϊκή. 
Δηλαδή : 
Ηλί = ψηλά.
Λαμά = (λήμμα = θέλημα).
Σαβαϊ = ( ευαί, ευοί = η γνωστή βακχική κραυγή ).
χθανί = ( στόμα, Ζεύς, Θεός ). 
 
Ψηλά, ψηλά η διάθεση της ψυχής μου με χαρά στους Θεούς. 
ή κατά Μάρκο: «Ελωί, ελωί λαμά σαβαχνανί = αφιέρωμα (έλωρ) η ψυχή μου στους Θεούς».
 
Παναγιώτης Μπρατσιώτης: «Οι Φιλισταίοι και ο Αιγαιοκρητικός πολιτισμός εν Παλαιστίνη» Αθήνα 1928: 
Σύμφωνα με την ανωτέρω μελέτη, στην εβραϊκή Παλαιά Διαθήκη οι Παλαιστίνιοι, ονομάζονται άλλοτε Φιλιστιείμ άλλοτε αλλόφυλοι (=άλλη, διαφορετική φυλή από τους Εβραίους) καθώς και απερίτμητοι (ARELIM) (Ησαΐα 12), δηλαδή που δεν είχαν κάνει περιτομή. Η ίδια η εβραϊκή Παλαιά Διαθήκη μας λέγει ότι οι Φιλισταίοι δεν είναι σημιτικής καταγωγής, αλλά ότι έχουν έλθει από την Κρήτη (CARHTOR) γι’ αυτό και στον Ησαΐα (θ' 12) αποκαλούνται Έλληνες. Ένα ογκώδες βιβλίο από 2.000 σελίδες του συγγραφέα Μωϋσή CUIBBORY, Εβραίου από την Ρωσία, που εξεδόθη πριν λίγα χρόνια στην Ιερουσαλήμ με τίτλο: «Η βίβλος εις χείρας των δημιουργών της», επιβεβαιώνει, από εβραϊκές πηγές, ότι πράγματι ο Ιάσων ήταν Λύκιος - Εσσαίος, ως καταγόμενος από το γένος του Λύκου τον οποίον οι Εβραίοι, τον ονόμαζαν Αμα - λήκ (ορθώς Αμα - λύκ). Γράφει λοιπόν για την καταγωγή του Χριστού: «Τώρα όταν πλέον είναι φανερό για μας (τους Εβραίους) και αποδεικνύεται κάθε τι σχετικό με την προέλευση του Ιησού του Ναζωραίου, όλα αυτά μας προκαλύπτουν απερίφραστα ότι αυτός (ο Ιησούς) δεν ήταν εκ σπέρματος Ισραήλ, αλλά πραγματικά εκ σπέρματος Αμαλύκ, αυτού του ίδιου σπέρματος, το οποίον ο Ιεχωβάς καταπολεμούσε από αρχαιοτάτων χρόνων και καταπολεμά μέχρι σήμερα». Και ασφαλώς ο Εβραίος εδώ εννοεί πως οι σημερινοί απόγονοι του Αμαλύκ, οι Λύκιοι είναι και οι σημερινοί αφομοιωμένοι εκ των Έλλην παραδόσεων κλπ. Παλαιστίνιοι. Έτσι οι Παλαιστίνιοι αποτελούν Αμα - Λύκ (= Λύκιος), μα και κάθε ελληνική παροικία αφομοιωμένοι με τους Έλλην.
 
Εξοδος ιστ' Κεφ. Ιζ': 
«ήλθε δε Αμαλύκ και επολέμη Ισραήλ».
 
Π. Διαθήκη Β' - ΙΖ': 
«ότι εν χειρί κουφαία πολεμεί κύριος επί Αμαλύκ από γενεών εις γενεάς».
 
Εξοδος 10 - 12: 
«Όταν ο Μωϋσής ύψωνε τα χέρια του (προς τον ουρανό) νικούσε ο Ισραήλ και όταν τα κατέβαζε, νικούσε ο Αμαλύκ».
 
Δευτερονόμιο ΚΕ' 17 - 19: 
«Κύριος ο Θεός σου εξαλείψη το όνομα Αμαλύκ εκ της υφηλίου.»
 
Αριθμοί ΚΔ' 16 - 20: 
«Πρώτοι οι πολεμήσαντες τους Ισραηλίτες μεταξύ των εθνών είναι οι Αμαλύκιοι (=Έλλην). Δια τούτο οι απόγονοι αυτών θα αφανιστούν.»
 
Βασιλειών 5: 
«Τάδε είπε κύριος Σαβαώθ. Τώρα θα εκδικηθώ για όσα έκαμε ο Αμα - Λύκ στο Ισραήλ όταν τον συνάντησε ανεβαίνοντας από την Αίγυπτο. Και τώρα προχώρησε να κτυπήσεις τον Αμα - Λύκ και τον Ιμρίν και όλα τα υπάρχοντά του και να μην αφήσεις τίποτα και να εξολοθρεύσεις αυτόν και όλα τα υπάρχοντά του και να μην λυπηθείς τίποτα και να τους σκοτώσεις όλους άντρες και γυναίκες από νήπια μέχρι θηλάζοντα μωρά και από μοσχάρι μέχρι πρόβατο και από καμήλα μέχρι γάιδαρο.»
 
Διόδωρος Σικελιώτης 5 - 74 - 2 - 3 - 61 - 4: 
«Ο Ζευς μετά την Τιτανομαχία, περιόδευσε ολόκληρο τον πλανήτη, κατέλυσε όλα τα αυταρχικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα και εγκαθίδρυσε στους λαούς ισότητα και δημοκρατία. Από όλους δε ονομάστηκε Πατέρας». Και αυτή είναι μια έκφραση που χρησιμοποιούσε πάρα πολύ ο Ιάσων και που τελικά οι Εβραίοι δεν κατάλαβαν ποτέ, γιατί νόμιζαν ότι ο Ιάσων το εννοούσε αποκλειστικά, ενώ ο Ιάσων το εννοούσε όπως όλοι οι αρχαίοι που λάτρευαν τον Ζεύς σαν Πατέρα τους. Βλέπουμε λοιπόν ότι ο Ζεύς εγκαθιστούσε παντού μόνο Δημοκρατικά πολιτεύματα στα οποία και ο ίδιος ο Ιάσων πίστευε απόλυτα (Μάρκος ι' 42 - 45). Ο Ιησούς Ιάσων ήταν δυο διαφορετικά πρόσωπα. Ιησούς, γιος της Μαρίας, και ο Απόλλων ο πιο δίκαιος, ο πιο σοφός και ο πιο αγνός από όλους τους ανθρώπους, που σταυρώθηκε. Ιάσων, ουράνιος, που ήλθε να ενωθεί με τον Ιησού, τον εγκατέλειψε πριν από την Σταύρωση, έστειλε από τον ουρανό μια δύναμη που έκανε τον Ιησού να αναστηθεί με ένα σώμα πνευματικό, μέσα στο οποίο έζησε 18 μήνες, δίνοντας σε ένα μικρό αριθμό από εκλεκτούς, μια ανώτερη διδασκαλία.