Απόκρυψη
Αρχική 
Δωδωνική Φυλή Η Θεά τους Αθηνά
Δωδωνική Φυλή Η Θεά τους Αθηνά
|
ΑΘΗΝΑ
(μυθολογία)
(εκ του εγκυκλοπαιδικού λεξικού ΗΛΙΟΥ, τόμος Α-ΑΙΣΘΗΜΑ Σελ. 605).
 Εις την μυθολογία της αρχαίας Ελλάδος η «θεά;» Αθηνά κατέχει όλες τις εξέχουσες θέσεις από όλους τους Ολύμπιους θεούς, εις την Αττική, Σαντορίνη και σε μερικά άλλα τμήματα της Ελλάδος. Ήταν η «θεά;» της σοφίας, διώκτρια του κακού, των καλλιεργειών, της οικίας, των γυναικών, της υγείας, του πολέμου, της ειρήνης, κ.α. Ήταν η πολύμορφη «θεά;» της Αττικής αλλά και πολλών άλλων φυλών μη ελληνικών, όπου και μιλούσαν συνεχώς δια αυτή και θαύμαζαν. Η μεγαλύτερη λατρεία όμως ήτο εις την πόλη που ήταν προστάτιδα και έφερε το όνομα της, η Αθήνα. Οι Αθηναίοι δεν εφείσθησαν ούτε κόπων ούτε δαπανών προκειμένου να ιδρύσουν επάνω εις τον βράχον της «Ακροπόλεως;» ιερόν καθ’ όλα αντάξιον της μεγάλης των «θεών;».
Δημιούργησαν λοιπόν τον Παρθενώνα και αναφέρονται σε αυτό με τα εξής λόγια : «αυτό το μνημείο τέχνης εις το οποίο το πνεύμα της Αθηνάς εξακολουθεί και θα εξακολουθεί να φωτίζει την ανθρωπότητα με το λαμπρό φως του υψηλού, του ευγενούς, του ωραίου». Εδώ ο έχων νουν νοείτο.
ΜΥΘΟΙ ΠΕΡΙ ΑΘΗΝΑΣ
Όπως είναι φυσικό, γύρω από την πολυμορφική «θεά» έπλασε η φαντασία εκείνων οι οποίοι την ελάτρευον απειρίαν μύθων σχετικώς με την γέννησιν της και με την δράσιν της. Συν το χρόνω απεβλήθη βεβαίως η εκδοχή κατά την οποίαν η Αθηνά εξήλθε πάνοπλος εκ της κεφαλής του Διός. Υπήρχον εν τούτοις και πολλοί άλλοι μύθοι σχετικοί με την γέννησιν της Αθηνάς συνδεόμενοι ή με τον τόπον από τον οποίον προήρχοντο ή με την ειδικήν πρός αυτήν λατρείαν. Εκ των Αιγυπτίων ήτο θυγατέρα του Νείλου, αλλάαναφέρεται ως θυγατέρα του Κρόνου, ή του Κέκροπος ή του Κραναού, ενώ άλλοτε πάλιν αναφέρεται ως Αμήτωρ ως γεννηθείσα άνευμητρός. Η επωνυμία της Παλλάς έδωσεν εις άλλον μύθον, κατά τον οποίον η Αθηνά ήτο θυγάτηρ του γίγαντα Πάλλαντος, τον οποίον και εφόνευσε και εξέδαρε, επειδή ήθελε να συνάψη αθέμιτους με αυτήν σχέσεις. Αλλά και ως θυγάτηρ του Ηφαίστου αναφέρεται η Αθηνά, καθώς επίσης και ως θυγάτηρ του Ιτωνού.
Κατ’ άλλην όμως εκδοχήν μήτηρ της Αθηνάς δεν ήτο η Μήτις, αλλά η Κορυφή (θυγάτηρ και αυτή του Ωκεανού, όπως και η Μήτις), εξ αυτού και η επωνυμία της Κορυφασία, υπό την οποίαν ελατρεύετο εις την Πύλον, όπου και υπήρχε και ιερόν αυτής. Ως θυγάτηρ του Πάλλαντος φέρεται γεννηθείσα από την νύμφην Τριτωνίδα. Στο τέλος απεφασίσθη ως ανωτέρω χωρίς μεσολάβησιν (=Αμήτωρ).
Το πλήθος αυτό των σχετικών με την γέννησιν της Αθηνάς μύθων οφείλεται συν τοίς άλλοις και εις το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς«εισήχθηκαν από ξένας χώρας (Αίγυπτον, Λιβύην, και άλλας). Από τους μύθους αυτούς είναι φυσικόν να ευρίσκει κανείς λαθώς τηνσυνέχειαν τους και εις την βρεφικήν και νεανικήν ηλικίαν της. Ούτο η Αθηνά εγεννήθη και ανετράφη παρά την λίμνην Τριτωνίδατης Αφρικής, ενώ οι Αρκάδες τοποθετούν την γέννησιν και ανατροφήν της παρά την τριτωνίδα πηγήν, ανετράφη εκ του Τρίτωνος του οποίου η θυγάτηρ ονομάζετο Πάλλας, ότι εγεννήθη εις τας όχθας του ποταμού Τρίτωνος, ότι ήτο θυγάτηρτου Ποσειδώνος και της Τριτωνίδας λίμνης. Την πρός τα ύδατα σχέσιν της «θεάς» δεικνύει και η θηβαϊκή επωνυμία της(Όγγα ή Όγκα ή Ογκαία) την οποία ο Παυσανίας ταυτίζει με τη φοινικικήν και ίσως εκ του Ωκεανού.
 Η Λατρεία της Αθηνάς Την λατρεία της Αθηνάς εισήγαγε κατά την παράδοσιν, εις τας Αθήνας ο Κέκροψ εκ της πόλεως Σάεως της Αιγύπτου ανακηρύξαςαυτήν δια της μαρτυρίας του κατά την δίκην, η οποία εγένετο ενώπιον των θεών και πολιούχων αυτών. Προς τιμήν της ετελούντο και τα Παναθήναια. Εις την τάξιν των δώδεκα κυρίων θεών ανυψώθη η Αθηνά μόνον μετά την καταστροφή των Γιγάντων.
|